Huilen is voor een baby de enige manier om duidelijk te maken dat hem iets dwarszit. Het is aanvankelijk zijn reactie op lichamelijk ongemak. Baby’s reageren ook op onrust of verdriet bij anderen, een drukke omgeving of behoefte aan aandacht.
Op den duur herken je de verschillende manieren van huilen. Je ziet dan ook aan andere signalen wat hij wil. Als hij bijvoorbeeld moe is, wrijft hij in z’n ogen en pakt hij naar z’n oren. Als je baby veel huilt, kan structuur in de dag helpen.
Als je baby desondanks blijft huilen, voel je dan niet schuldig. Dat bouwt juist spanning op en dat merkt je baby. In sommige gevallen kan er een lichamelijke oorzaak zijn. Bij zo’n tien procent van de huilbaby’s is er iets medisch aan de hand.
Hoe je je baby het beste kunt troosten, is een kwestie van uitproberen. Wiegen, een liedje zingen of een speen geven, kan helpen. Soms is het knap vermoeiend en dan helpt het de zorg even over te dragen of te delen.