Een baby is nog voor honderd procent afhankelijk van de zorg van anderen en kan nog niets zelf. Dus kan hij niet verwend worden. Als hij huilt is er iets met hem aan de hand. Misschien voelt hij zich eenzaam of heeft hij honger en pijn. Het is altijd goed om daar op in te gaan, dat heeft niets met verwennen te maken. Je kunt geen overbodige aandacht aan hem geven en een baby is daar ook niet op uit.
Het enige dat voor een baby telt, is dat hij krijgt wat hij echt nodig heeft. Hij laat dit weten door op verschillende manieren te huilen. Door op vaste tijden dingen voor een kind te doen, raakt hij aan iets gewend. Bijvoorbeeld altijd voorlezen voor hij gaat slapen, op vaste tijden spelen of naar het park gaan. Het worden vaste gewoonten en reken op protest wanneer je het een keer niet doet. Vaste gewoonten geven een kind houvast. Dat is gewenning, maar niet verwennen.