Een jong kind is één grote brok ontdekkingsdrift. Hij wordt gedreven door nieuwsgierigheid. En dat is maar goed ook want anders zou hij zich niet ontwikkelen.
Ziet hij bijvoorbeeld een draadje of een tafelkleed hangen, dan moét hij daar aan trekken. Krijgt hij eten voor zijn neus en heeft hij geen grote honger (meer), dan gaat hij dat eens lekker helemaal uitpluizen. Handen erin, uitsmeren over tafel, in de mond, uit de mond. Heel nuttig.
Toch kan het je als ouder gaan irriteren. Zeker als je al vaak hebt gezegd dat het niet mag. Het lijkt alsof je kind niet naar je luistert. En eigenlijk is dat ook zo: hij kàn nog niet luisteren, want hij snapt nog niet wat je zegt. Voor hem hebben woorden als 'mag niet' en 'niet doen' nog geen betekenis. Dat komt pas na een heleboel herhalingen.